Als ik eerlijk ben: mijn eerste poging tot latte art zag er totaal niet uit zoals op Instagram. Ik had video’s gezien van perfecte hartjes, rosetta’s en tulpen, en dacht dat het misschien makkelijker zou zijn dan het leek. Dat bleek niet zo te zijn.
In het begin zat het grootste probleem bij het opschuimen van melk. Mijn schuim was vaak te dik of net te luchtig. Soms kreeg ik grote bubbels, soms bijna geen textuur. Daardoor werd schenken erg moeilijk.
Ook mijn techniek was slecht. Ik hield de kan verkeerd vast, schonk te snel en had weinig controle. Het resultaat? Vooral witte vlekken die meer op wolken leken dan op latte art.
Toch vond ik het proces leuk. Elke keer probeerde ik opnieuw. Eerst focuste ik enkel op een goed melkschuim. Daarna op een eenvoudige schenktechniek.
Na veel oefenen lukte mijn eerste hartje. Het was niet perfect, maar voor mij voelde het als een overwinning. Vanaf dat moment werd latte art iets waar ik echt plezier in kreeg.
Wat ik geleerd heb:
- Geduld is belangrijk
- Goede melktextuur is cruciaal
- Oefening maakt echt verschil
- Niet elk resultaat moet perfect zijn
Vandaag kan ik eenvoudige patronen maken, maar ik blijf leren. Latte art is voor mij meer dan decoratie geworden. Het maakt van koffiezetten een creatief moment
Een reactie achterlaten